Prolog

     Jako mała dziewczynka nie zastanawiałam się jak potoczy się moje życie. Moim jedynym zmartwienie było to co będę robiła z koleżankami. W co będziemy się bawić. Życie wydawało się wtedy takie łatwe. Nie myślałam o przyszłości. Teraz z perspektywy czasu wiem, że nikt tak naprawdę nie przygotował mnie do życia. Nikt mi nie wytłumaczył na czym polega miłość, nienawiść, a co najważniejsze jaki jest świat. Może gdybym wiedziała decyzje, które muszę podejmować teraz byłyby prostsze. Może nie popełniałabym tylu błędów co teraz. Moje życie byłoby po prostu lepsze. Potrafiłabym rozróżnić tych dobrych ludzi i tych złych. A teraz? Teraz przez to wszystko zaczynam się gubić. Z pozoru wredna i bezczelna nastolatka, która ma wszystkich gdzieś, zawsze wyraża swoje zdanie teraz nie wie co zrobić. Tak, ja Amanda, która nigdy nie traktowała życia na poważnie się pogubiła.